Roraty to msze, które odbywają się zazwyczaj wczesnym rankiem w każdym Kościele. Mają miejsce zaraz po rozpoczęciu się Adwentu czyli radosnego oczekiwania na przyjście Pana Jezusa. Jest to niesamowite wydarzenie zwłaszcza jeśli chodzi o dzieci ponieważ ich dzieciństwo później ma wpływ na całe dorosłe życie oraz przekazanie tej tradycji dalszym pokoleniom. Właśnie dlatego ważne jest aby jak najlepiej i jak najdokładniej oddać czar Świąt Bożego Narodzenia oraz oczekiwania na nie. Dzieci przyprowadzane są zazwyczaj przez kogoś starszego ponieważ Roraty odbywają się o szóstej rano. Mają ze sobą lampiony, najczęściej własnoręcznie wykonane z pięknego kolorowego papieru i nawiązujące do tematyki Świąt. Zazwyczaj Roraty kojarzą się z porannym wstawaniem, ale później można poczuć satysfakcję, że dawało się radę będąc dzieckiem wytrwać. Księża mają na sobie szaty liturgiczne w odcieniu fioletu, które również symbolizują radosne oczekiwanie. Księża w wielu kościołach na Mikołajki organizują gry, zabawy oraz drobne upominki dla najmłodszych co tym bardziej przyciąga dzieci do Kościoła -jednak to również zależy od parafii. Jest to piękne wspomnienie.
Nowy rok jako ogólnoświatowe święto jest naprawdę niezwykły. Każdy chrześcijanin świętuje już od Bożego Narodzenia, czyli praktycznie dwa tygodnie do Nowego roku. Ten też jest oczywiście bardzo ważny. Możemy pożegnać się ze starym rokiem i przywitać nowy z nadzieją oczywiście na lepsze. Sylwester, to ostatni dzień starego roku, czyli 31 grudnia. Wtedy to zaczynają się imprezy, które organizowane są właśnie z powodu zakończenia jednego i rozpoczęcia kolejnego roku. Każdy z nas wtedy świętuje. Niektórzy wybierają domowe zacisze, inni zaś kluby puby, bale i imprezy takie jak koncertu. Tutaj wybór zależy od nas. Mamy możliwość skorzystania ze wszystkiego. Niektórzy nawet wybierają się na wycieczkę dookoła świata, by móc świętować nie kilka godzin, ale kilkadziesiąt. Dzięki temu ich noc sylwestrowa jest bardzo długa, a wycieczka dostarcza niesamowitych wrażeń. O północy z 31 grudnia na 1 stycznia zawsze na niebie pojawia się mnóstwo fajerwerków, które są niezwykle widowiskowe. Również one są tradycja tak samo jak picie na część nowego roku lampki szampana.
W każde święta Bożego Narodzenia odwiedzają nas liczne grupy kolędnicze. Pokazują one piękne świadectwo wiary, a t ze względu na to ze bardzo głośno chwalą pana i śpiewają o jego narodzeniu. Chodzą one od domu do domu śpiewając przepiękne kolędy i pastorałki, które bardzo często są już przez nas zapomniane. Święta są niezwykłym czasem miłości, kiedy to warto wspólnie pokolędować. Niekoniecznie tak jak to robią kolędnicy, ale przy wspólnym stole. Kolędnicy zawsze się przebierają, zabierają instrumenty, gwiazdę kolędnicza i szopkę. Z takim wyposażeniem gotowi są na głoszenie chwały Pana w różnych miejscach. Kolędnicy wyruszają oni w czasie, kiedy zaczyna się ściemniać, gdyż właśnie wtedy ich odświetlana gwiazda prezentuje się najpiękniej. Składają oni życzenia, śpiewają i grają w różnych domach. Za swój występ oczekują czegoś s lodki ego albo jakichś symbolicznych datków pieniężnych. Coraz częściej można spotkać kolędników misyjnych, którzy nazbierane pieniądze przeznaczają na rzecz najuboższych.
Szopka bożonarodzeniowa jest bardzo ważnym elementem świąt. Jest niezwykłym symbolem, który umacnia naszą wiarę i pokazuje prawdziwe miejsce, gdzie przyszło się narodzić naszemu zbawicielowi. Szopka jest zazwyczaj makietą, która obrazuje wnętrze betlejemskiej stajni. W szopce w głównym miejscu zawsze znajduje się żłóbek, a w nim maleńka figurka Jezusa, który świeżo przyszedł na świat. Wokół niego oczywiście nie może brakować czuwających rodziców – Maryi i Józefa oraz pastuszków i trzech króli w otoczeniu zwierząt. Bardzo często tworzy się żywe szopki, gdzie rolę ludzkie odgrywają aktorzy a figurki zwierząt zastąpione są żywym bydłem. Taka szopka bardzo przyciąga dzieci, które mają możliwość na własne oczy zobaczyć jak wyglądało miejsce narodzenia Jezusa. Szopka jest nauką religii dla najmłodszych i przypomina nam całą istotę świąt Bożego Narodzenia. Bardzo często tworzymy makiety szopek betlejemskich w domach, albo po prostu kupujemy je i ustawiamy w godnym dla nich miejscu, by przez całe święta pamiętać o maleńkim Jezusie, który narodził się w ubóstwie właśnie dla człowieka.
Kolędy są pieśniami o konwencji ściśle religijnej. Wykorzystywane są podczas liturgii i opowiadają o Narodzeniu Jezusa Chrystusa i pierwszych godzinach jego życia oraz świętej rodzinie. Istnieje wiele bardzo pięknych kolęd, których już od najmłodszych lat uczymy się w kościele. Śpiewamy je również przy wspólnym, świątecznym stole w myśl bożonarodzeniowego ducha. Są naprawdę niezwykłymi pieśniami, które warto znać i śpiewać. Istnieją również i inne bożonarodzeniowe pieśni, takie jak pastorałki. Niewykorzystywane są one podczas liturgii ze względu na fakt, ze zawierają w sobie elementy zaczerpnięte z życia codziennego i pomijają w ten sposób pewne bardzo ważne aspekty. Pastorałki jednak są równie piękne i warto jest je znać. Tych zaś możemy nauczyć się wyłącznie od osób starszych, które z chęcią nas nauczą tych tradycyjnych bożonarodzeniowych pięknych pieśni. Komponuje się również wiele chwytliwych piosenek, które związane są ze świętami. Stwarzają one oczywiście specyficzny klimat, ale nie są tak popularne i piękne.
Trzej Królowie są mędrcami ze wschodu, którzy przybyli do Betlejem, gdzie zawiodła ich gwiazda. Odnaleźli tam w ubogiej stajence nowonarodzonego Jezusa Chrystusa – Pana i Zbawcę narodu ludzkiego. Nie zastali go oni tak jak przystało w pałacu, wśród drogocennych przedmiotów, ale w ubogiej, chłodnej stajence wśród zwierząt i ciemnej nocy. Przybyli do Jezusa i złożyli mu w darze cenne przedmioty, chociaż tak naprawdę nie były one potrzebne maleńkiemu dzieciątku. Dokładnie opisany pokłon znajduje się w ewangelii według świętego Mateusza. Mędrcy wędrowali długo zanim dotarli do miejsca narodzenia pana i zbawcy narodów, jednak byli wytrwali i trafili do tej niezwykłej stajenki. Na pamiątkę tego wydarzenia szóstego stycznia chrześcijanie obchodzą święto Trzech Króli. W tym dniu święci się kredę, kadzidło i mirrę, czyli pamiątkowe przedmioty przyniesione Jezusowi przez mędrców. Kacper Melchior i Baltazar ofiarowali je nowonarodzonemu, a chrześcijanie wykorzystują święconą kredę by napisać ich inicjały na drzwiach swoich domów. Jest to świadectwo wiary w Jezusa.